Sufi, mağaranın loş ışığında parlayan fosforlu taşların büyüsüyle adeta hipnotize olmuş gibiydi. Bu taşlar, sadece mağarayı aydınlatmakla kalmıyor, aynı zamanda ortamı mistik bir hale bürüyordu. Sufi, taşların doğal bir enerji kaynağı olabileceğini düşündü. Belki de bu taşların yardımıyla, karanlıkta daha iyi görebilir ya da bir sinyal ışığı oluşturabilirdi.
Mağaranın duvarlarına asılı gibi duran taşları dikkatlice yerinden çıkarmaya başladı. Taşlar, hafif ve ele oturan bir yapıdaydı. Topladığı taşları bir araya getirerek küçük bir kütle oluşturdu ve yeni keşfettiği bu hazineyi bir şekilde kullanabileceğini düşündü. Ancak, içeriden gelen tıkırtı sesi onu bir kez daha uyardı. Bu ses, mağaranın derinliklerinden geliyordu ve gittikçe daha belirgin hale geliyordu.
Sufi, tedirginlikle elindeki mızrağı sıkıca kavradı ve sesin geldiği yöne doğru ilerlemeye başladı. Mağaranın iç kesimlerine doğru yol alırken, zeminin hafifçe eğildiğini fark etti. Bu eğim, muhtemelen mağaranın daha derinlerine, belki de başka bir bölüme ulaşıyordu. Her adımda, tıkırtı sesi daha netleşiyordu ve Sufi, sesin kaynağına yaklaşmakta olduğunu hissediyordu.
Kısa bir süre sonra, mağaranın bir başka geniş odasına ulaştı. Oda, tavanından sarkan devasa fosforlu taşlarla aydınlanıyordu ve ortasında küçük, sevimli bir yaratık duruyordu. Yaratık, bir çeşit maden cücesine benziyordu ve elinde tuttuğu küçük bir çekiçle bir şeyler tarıyordu. Bu minik figür, Sufi'yi fark ettiğinde, dostane bir şekilde gülümsedi ve el salladı.
Sufi, temkinli ama arkadaşça bir şekilde cüceye yaklaştı. Cüce, kendi dilinde bir şeyler mırıldandı ve ardından elindeki çekici Sufi'ye gösterdi. Görünüşe göre, fosforlu taşların gücünü bilen ve bunları işleyen bir varlıktı. Cüce, Sufi'ye elindeki taşları nasıl daha güçlü hale getirebileceğini işaretlerle anlatmaya çalıştı. Taşları, belirli bir düzen ve yöntemle hafifçe çekiçle döverek güçlendirebileceğini gösterdi.
Sufi, cücenin gösterdiği yolla taşları dövmeye başladı ve şaşırtıcı bir şekilde taşlar, daha parlak ve daha güçlü bir ışık yaymaya başladı. Bu yeni kazanım, Sufi'nin gelecekteki maceralarında ona büyük bir avantaj sağlayabilirdi.
Ancak, cüceyle olan bu kısa süreli dostluğu bozan bir şey oldu. Mağaranın derinliklerinden gelen bir titreme ve uğultu, ikisini de birlikte korkuttu. Cüce, derhal Sufi'ye mağaradan çıkması gerektiğini işaret etti ve kendi yoluna doğru hızla koşmaya başladı.
Sufi, şimdi yeni bir kararın eşiğindeydi.