Sufi, nehre doğru ilerlerken, etrafındaki sesler gittikçe daha yoğun hale geliyordu. Kuşlar ötüyor, suyun hafif dalgalarla dans eden sesi kulaklarını okşuyordu. Nehrin kenarına vardığında, suyun içinde parlayan balıkları gördü. Onları avlamak için bir plan yapması gerekiyordu. Tahta kazmasıyla suyu dikkatlice taramaya başladı, ama balıklar, Sufi'nin çabasına rağmen ustalıkla kaçıyordu.
"Bir şeyler değiştirmeliyim," diye düşündü Sufi. Suyun içinde daha hızlı hareket eden bir alet gerekiyordu. O sırada, nehrin kenarında bir çalılığın içine yarı gömülmüş bir kemik buldu. Bu kemik, kazmayı güçlendirmek için mükemmel olabilirdi. Dikkatlice kemik ve kazmayı birleştirdi ve kendine basit bir mızrak yaptı.
Mızrağını suyun içinde yavaşça hareket ettirirken, balıklardan biri nihayet avlanacak kadar yaklaştı. Bir hamlede mızrağı hedefe doğru attı ve suyun sıçramasıyla birlikte balığı yakaladı. Sevincini gizleyemeyen Sufi, balığını kıyıya çekti ve bir an önce pişirmesi gerektiğini fark etti. Ancak, ateş yakmadan önce güvenli bir yer bulması gerekiyordu.
Çevresine bir kez daha dikkatlice baktı. Nehrin diğer tarafında, geniş yapraklı ağaçların gölgesinde bir mağara girişi fark etti. Belki de bu mağara, hem sığınacak bir yer hem de ateş yakmak için iyi bir nokta olabilirdi. Elinde balığı ve mızrağı, dikkatle nehrin karşısına geçti.
Mağaranın girişine ulaştığında, içeriden gelen hafif bir rüzgâr ve loş bir ışık gördü. Bu ışık, belki de bir başka kişinin ya da bir yaratığın varlığını işaret ediyordu. Ancak içgüdüleri, mağaranın güvenli olduğu konusunda ona cesaret verdi. İçeri girdiğinde, duvarlarda parlayan taşlar olduğunu fark etti. Bunlar, mağarayı aydınlatan doğal fosforlu taşlardı.
Sufi, mağaranın bir köşesinde küçük bir ateş yakmak için dallardan ve kuru yapraklardan bir araya getirdi. Ateşi tutuşturduktan sonra, balığını pişirmeye başladı. Duman, mağarayı yavaşça doldurdu ve Sufi, uzun zamandır bu kadar rahat hissetmediğini düşündü. Ancak, bu sessizliğin içinde, arka taraftan gelen hafif bir tıkırtı, dikkatini çekti.
Kendini toparladı ve bu sesin kaynağını araştırmaya karar verdi. Belki de bu ses, yeni bir dost ya da tehlikeli bir düşmanın habercisiydi. Kararı ne olursa olsun, macerası devam ediyordu.